تبلیغات
بوی سگ
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

ریزش ناهنجار هزار سنگ ناشمرده

روی خط نازک دستم

هجوم : بی وقفه        بی اجازه        بی تردید

تن به رگبار داده ام

با آخرین هجوی که در تنت بود

                                     مرا صدا کن!

مرا بزن

من از نرمی حقیر پیراهنم می ترسم..........

من تنها یک گلوله می خواهم

                                  تا انتقام تو را از هزار و یکشب روشن بگیرم

روی هر چهار پایه ای هم که شمعی روشن

من         خام خورشید نخواهم شد...............

تمام موسیقی دنیا

                   با ضرب هزار طبل بی شمار

دلم را نخواهد گفت

................

هر چه میخ به ته بند کفشم بود

یک خط هم به دست تو نیفتاد

شکنجه خواهم داد ریزش هر نوازشی بر سکوت این طرح به خواب رفته را

من

من

من تنها یک گلوله می خواهم تا

ساکت کنم رد آواز خواب لطیف تورا

با من نرقص

با من نیا

با من این گام نیمه کاره را

گم شو از شام آخر من

.............

با تنت آوار هم که می شدم

(رژه ی ملخ ها روی سیم های نازک برق)

کفش تازه ات را برق می زند دست از کار افتاده ام

پای تو و لنگی شلواره پا ره ی من

با قو زک شکسته ی استکان چای

ریزش هزار قطره ی حقیر هیچ تلنگر نمی خورد

تن به تردیدم مده

مرا بزن

بزن مرا تا هوس داغ این گلو له ام

از سر ما             

             نپرید!



نوشته شده توسط :سپید
سه شنبه 26 اردیبهشت 1385-06:05 ق.ظ