تبلیغات
بوی سگ
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

تمام سهم من تو بودی

                       که سرنوشت نازک و باریکیست از تختخوابی دو نفره

و پاهای مضطرب راهروها ی سفید که می دوند

                                          برای کشتن طفلی که شبیه تو بود!

مهربانتر از من

                با چشمهای سبز و گونه های سفید

وشاید تنها

          تاب مویی از آن من

طفل عجولی  بر تصاحب تمامی ی من.

............

خون از گلویم نیست که می ریزد

                                    هر ماه

                                         پاره می کنم شمار عادات ماهیانه ای

که عمر لرزان او می شد

دوره می کنم 

              هر ماه

                        خونی که از تو به من می سرید.....

تیله ی کوچک گردی که

                      مادرش من بودم!

در غلت عصیان آرام فاضلاب ها

تیله ای که نزدیکت می کرد به من

                                      که حالا هیچ کجای من نیستی...

نخوابیده ای آرام،سر روی سفید گردن داغم

نیستی تبزده ،بیمار.....در تاب سینه ام

حتی حریر نازک کیسه ای در خیسی تنم

............

کجایی پس تو؟

مخلوط دل انگیزی از بوی قلیان و جگری

بوی تن خیسی از جلبک و عرق

و تندیس بر آمده ای از مردانی مهربانتر..

اما....

        فریاد من میان تو ماندست

                      در خیزهای بی رحمی که طفلم را می برد

                      در پیاده روهایی که به ویارهای من رحم نکرد

                      و...در شب های بوسه های قرضی

پس کجا مانده ای تو؟

                      در عصرها؟

                     یا شب به خانه می آیی؟

چشمانم ناز تازه کاری گرفته است

روی اجاق کور شده ام چای دم کشیده

از دیگها بوی غذا خمارت می کند..

من ایستاده ام اساطیروار

                          وغمزه ام را بارها تمرین کرده ام

مثل زنان عقدی مردان قدیمی ام

                                     که هیچ طفل حرامزاده ای ندارم

تنها

روی لبانم ، هزارو یک شبی مسموم خفته است

که نمی تواند

               تو را به طاقچه ام سنجاق کند.

                              

 



نوشته شده توسط :سپید
یکشنبه 29 اردیبهشت 1387-02:05 ق.ظ